อารมณ์ของวิปัสสนาที่ถูกต้อง



วิปัสสนา: ศาสตร์แห่งการเรียนรู้เพื่อพัฒนาศักยภาพตนเองให้ถึงที่สุด, ด้วยพลังแห่งสัมมาสติ; สู่การรู้เท่าทันกายและใจในชีวิตประจำวัน.

อารมณ์ของวิปัสสนาที่ถูกต้องตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า.

 ย่อหลักแล้วคือขันธ์ห้าหรือสติปัฏฐานสีนั่นเอง,ขันธ์ห้า(องค์ประกอบของชวิต)มีดังนี้:

1. รูป คือร่างกายอวัยวะน้อยใหญ่ทั้งหมด
2. เวทนา คือความรู้สึก เช่น หนาวร้อน เฉยๆ
3. สัญญา คือความจำได้ หมายรู้ โน่นนี้นั่น
4. สังขาร คือการปรุงแต่งอารมณ์ เช่น ชอบไม่ชอบ
5. วิญญาณ คือจิต

ห้าอย่างดังกล่าวข้างต้นเมื่อย่อลงแล้วก็เหลือเพียงสองอย่างคือรูปกับนาม.

ดังนั้นอารมณ์ของวิปัสนาที่ถูกต้องก็คือกายกับใจ, กำหนดสติให้รู้อยู่ที่กายกับใจรู้อยู่ทุกขณะด้วยองค์ธรรมสามประการหนึ่งตั้งใจ, สองจ้อง, สามจับ, และตั้งใจจริงเอาจิตอยู่กับกายและใจนั้น ไม่ให้สติออกนอกกาย รู้ขันธ์ห้าอยู่ตรงไหนเราเอาใจไปจ้องไปจับทุกขณะ เช่น ขณะที่กายเรานั่ง นั่งไปนานเข้าๆก็ปวดอารมย์เวทนาเกิดขึ้นแล้ว,จำได้นิขาหรือแขน,รู้ว่าปวดตรงขาหรือแขนสัญญาเกิดแล้ว,โอ๊ยไม่ชอบเลยปวดจังเลยสังขารเกิดแล้ว,และตัวรู้คือจิตครบองค์ประกอบห้าข้อ. นั่นคืออารมณ์ของวิปัสสนาที่ถูกต้องส่วนคำบริกรรมภาวนาก็แล้วแต่ความถนัดของชาติภาษาใดก็ได้ อาจจะใช้คำต่างกัน.
การรู้เฉยๆแต่ไม่กำหนดบริกรรมไม่ใช่กรรมฐานเช่น ไปชื้อผักชื้อของตามห้างสรรพสินค้ารู้ว่าชื้ออะไรอยู่แต่ไม่ใช่กรรมฐานจะเป็นกรรมฐานได้ต้องมีการกำหนดรู้สติ คอยจดคอยจ้องเรียกว่า "ปริกรรมภาวนา"
 

แสดงความคิดเห็น

To Top